Psychoterapia poznawczo-behawioralna online jako forma leczenia depresji - przegląd badań psychoterapii polega najczęściej na spotkaniach pacjenta/klienta z psychoterap eutą w To, czym terapia poznawczo-behawioralna wyróżnia się na tle pozostałych form pomocy psychologicznej, to wspomniane już wyżej zorientowanie na cel. Podczas gdy szereg „konkurencyjnych” technik skupia się na tworzeniu intymnej relacji na linii pacjent – psychoterapeuta, CBT opiera się na edukacji. Terapia kognitywna i terapia poznawczo-behawioralna „Gdybyśmy musieli zakupić akcje jakiegoś systemu psychoterapii, to w przypadku terapii poznawczej Becka byłaby to inwestycja bezpieczna, gwarantująca tendencję wzrostową przez następnych pięć lat” – tak o koncepcji Aarona Becka napisali James O. Prochaska i John C. Norcross, autorzy książki o terapii kognitywnej „Systemy Terapia racjonalno-emotywna lub terapia racjonalno-emotywna behawioralna (REBT – z ang. Rational Emotive Behaviour Therapy) została stworzona przez Alberta Ellisa w 1955 roku. Zaliczana jest do grona terapii poznawczo-behawioralnych. Ten styl terapii skupia się na odkrywaniu nieracjonalnych przekonań, które mogą prowadzić do negatywnych . Psychoterapia poznawczo-behawioralna powstała w latach 60. z myślą o leczeniu depresji, a dziś stała się najszybciej rozwijającą się formą terapii. Na czym polega psychoterapia poznawczo-behawioralna (Cognitive Behavioral Therapy, CBT)? Czym różni się od innych modalności i nurtów psychoterapeutycznych? Dla osób z jakimi problemami i zaburzeniami jest wskazana? Jak długo może trwać? Na czym polega jej skuteczność? Jakie techniki terapeutyczne stosuje się w CBT? Jakich chorób raczej nie leczy się w tym nurcie? Czym jest trzecia fala CBT? Podczas webinaru w ramach cyklu ABC Psychoterapii o psychoterapii poznawczo-behawioralnej rozmawiają – psychoterapeuta i superwizor Ida Derezińska z Kliniki Terapii Poznawczo-Behawioralnej Uniwersytetu SWPS oraz psycholog Joanna Gutral. Gość Ida Derezińska – psycholog kliniczny, psychoterapeuta (PTTPB, EABCT) i superwizor psychoterapii (PTTPB). Wykładowca Uniwersytetu SWPS, superwizor w Klinice Terapii Poznawczo-Behawioralnej Uniwersytetu SWPS. Wiele lat pracowała klinicznie z dziećmi, młodzieżą, dorosłymi i rodzinami w różnych ośrodkach i oddziałach szpitalnych, w tym w Poradni Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży przy SWZPZ POZ oraz w Oddziale Klinicznym Psychiatrii SPDSK w Warszawie. Ma doświadczenie w pracy klinicznej i badawczej dotyczącej psychoterapii osób dorosłych (współpracownik ICGZ UW w programie badań i terapii PTSD). Obecnie pracuje jako psychoterapeuta, a także prowadzi wykłady i superwizje z zakresu psychoterapii poznawczo-behawioralnej. W ramach Szkoły Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej Uniwersytetu SWPS jest kierownikiem merytorycznym czteroletnich studiów podyplomowych w psychoterapii poznawczo-behawioralnej w Uniwersytecie SWPS w Sopocie. Prowadząca Joanna Gutral – psycholożka, psychoterapeutka poznawczo-behawioralna. Naukowo zajmuje się związkiem między oczekiwaniami społecznymi, podstawowymi potrzebami psychologicznymi i zmianami w zakresie cech osobowości na przestrzeni życia. Bada percepcję zmian i ich wpływ na dobrostan wśród osób w różnych grupach wiekowych. W obszarze jej zainteresowań pozostają zagadnienia związane z porównaniami społecznymi, a także psychoedukacją i rozwojem osobistym. Zajmuje się również problemem stygmatyzacji osób chorych psychicznie, leczeniem i profilaktyką zaburzeń nastroju, zaburzeń lękowych oraz zagadnieniem dobrostanu i postrzegania zmian w czasie. Ukończyła Podyplomową Szkołę Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej Uniwersytetu SWPS, posiada certyfikat Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej, pracuje pod superwizją. Laureatka nagrody im. Z. Pietrasińskiego (2016), wyróżniona stypendium i grantem badawczym finansowanym przez Narodowe Centrum Nauki (Etiuda 7 i Preludium 16). Prowadzi portal psychoedukacyjny Zdrowa Głowa i kampanię społeczną „Mam Terapeutę”. Istota terapii Pod pojęciem terapii poznawczo-behawioralnej rozumiemy wiele odmian pracy terapeutycznej. Należą do nich między innymi terapia racjonalno-emotywna oraz terapia poznawcza. Podstawowym założeniem teoretycznym jest istnienie związku między myślami, a uczuciami i zachowaniami. Jest to najczęściej terapia krótko terminowana, a więc terapia ograniczona w czasie (około 16 spotkań) i prowadzona w dyrektywny sposób (terapeuta udziela instrukcji działania). Jej celem nie jest uzyskanie wglądu, lecz zmiana sposobów myślenia i zachowania tak, by poprawić funkcjonowanie osoby. Bardzo ważnym elementem jest właściwa współpraca terapeuty i klienta. Zgodnie z zasadami terapii poznawczo-behawioralnej, źródło zaburzeń oraz nieprzystosowawczych zachowań stanowią niewłaściwe sposoby interpretacji zdarzeń i nabyte wzorce postępowania. Jej celem jest zatem zmiana pewnych schematów myślowych oraz nabycie praktycznych umiejętności radzenia sobie w różnych sytuacjach. Polecamy: Co to jest amnezja dysocjacyjna? Techniki terapii Wśród technik behawioralnych wykorzystywanych w toku terapii znajduje się między innymi modelowanie. Polega ono na nauce nowych zachowań (zamiast nieprzystosowawczych) dzięki obserwacji zachowania innych osób – tzw. modeli. Kluczowy element tego rodzaju terapii stanowią „zadania domowe”, wykonywane samodzielnie, w przerwach między sesjami terapeutycznymi. Ćwiczenia te, utrwalać mają nabywane w toku terapii umiejętności. Zapamiętywanie i uczenie się jest wspomagane przez prowadzenie notatek podczas sesji terapeutycznych oraz prowadzenie dziennika, w którym spisywane są wyniki i przebieg ćwiczeń (zadań domowych). Terapia grupowa Grupowa terapia poznawczo-behawioralna wykorzystuje przede wszystkim techniki bazujące na teorii społecznego uczenia się oraz techniki behawioralne służące zmianie zachowania. Polecamy: Zaburzenia konwersyjne - co to takiego? Do jej odmian należy trening zachowań społecznych przeznaczony dla osób cierpiących na zaburzenia psychiczne, terapia stosowana w sytuacjach kryzysowych oraz terapia skoncentrowana na rozwiązanie konkretnych problemów (np. małżeńskich, wychowawczych). Terapia poznawczo-behawioralna koncentruje się na obserwowalnych zachowaniach, ich rozpoznawaniu i ocenie. Ukierunkowana jest na nabycie umiejętności samodzielnego monitorowania i modyfikowania wzorców wzmocnień. Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem! Na czym polega terapia poznawczo-behawioralna? 3 lata temu zostałam zgwałcona przez dwoch chłopaków. Mam rozpoznane ptsd, chodzę do psychoterapetki która pracuje w terapi poznawczo-behawioralnej. Czy będę musiała opowiedzieć o tym zdarzeniu??? strasznie sie tego boję, słyszałam że bez przepracowania tej traumy nie naucze sie zyc normalnie Nie ufam nikomu, ciezko mi rozmawiac o traumie, aby nie myslec o koszmarach nocnych zasypiam ze słuchawkami na uszach i muzyką...błagam pomózcie mi KOBIETA, 29 LAT ponad rok temu Jak radzić sobie z kryzysem? Witam Panią. Obawy związane z powracaniem do tamtego wydarzenia są oczywiste. Nic dziwnego, że się Pani obawia. Polecam rozmowę z psychoterapeutką. Ma Pani prawo pytać o wszystko co dotyczy Pani leczenia. Dzięki temu Pani lęk będzie mniejszy. Proszę zapytać o protokół, metodę, którą w leczeniu objawów PTSD będzie stosowała psychoterapeutka. Proszę pamiętać, że terapia prowadzona przez specjalistę powinna cechować się bezpieczeństwem, które daje Pani możliwość wpływu i kontroli na to co się z Panią dzieje. Pozdrawiam Panią 0 Niezaleznie od nurtu terapii dobrze jest otworzyć się i przepracować traumę. Oczywiście zrobi to Pani, gdy poczuje sie Pani gotowa, zbuduje relację i zaufanie do terapeuty. Psycholog nie tylko wesprze, ale także pomoże poradzić sobie z trauma i wiażącymi się z nią odczuciami i objawami. Pomoże Pani przejść przez to w sposób najbardziej dogodny i łagodny jak to możliwe. Zachęcam do zaangażowanej pracy i budowania relacji w tempie dla Pani właściwym, by czuła się Pani bezpiecznie. 0 redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Terapia dialektyczno-behawioralna przy BDP – odpowiada Mgr Barbara Owczarska Czy lek Asertin jest skuteczny w leczeniu traumy? – odpowiada Mgr Elżbieta Grabarczyk Jak wygląda terapia poznawczo-behawioralna? – odpowiada Mgr Bożena Waluś Silny uraz psychiczny w dzieciństwie a możliwość traumy po latach – odpowiada Mgr Maja Suwalska-Wąsiewicz Czym się różni terapia poznawczo-behawioralna od terapii psychodynamicznej? – odpowiada Mgr Mateusz Łukasik Jak wygląda psychoterapia w zespole stresu pourazowego? – odpowiada Mgr Daniel Lipka Czym jest aktywowanie pamięci traumy? – odpowiada Mgr Piotr Jan Antoniak Jak pomóc partnerce pokonać traumę po gwałcie? – odpowiada Mgr Violetta Ruksza Przebyty zespół stresu pourazowego – odpowiada Mgr Damian Bobak Zespół stresu pourazowego u 27-letniej kobiety – odpowiada Mgr Patrycja Stajer artykuły 19 lipca 2018 Spis treści1 Na czym polega terapia poznawczo-behawioralna?2 Psychoterapia poznawcza ma swoje uzasadnienie w leczeniu zaburzeń z kręgu Psychoterapia poznawczo-behawioralna zaburzeń odżywiania4 Psychoterapia poznawczo-behawioralna ADHD5 Psychoterapia poznawczo-behawioralna zaburzeń lękowych Centrum Medyczne oferuje psychoterapię poznawczo-behawioralną dla osób: Cierpiących z powodu problemów psychologicznych i zaburzeń psychicznych Doświadczających problemów małżeńskich i w relacjach partnerskich, Które chcą wzmocnić zdrowie psychiczne, uaktywnić zasoby odpornościowe, poprawić relacje interpersonalne. Są w trakcie podejmowania ważnych życiowych decyzji i nowych wyzwań np. zawodowych. Psychoterapia Poznawczo-Behawioralna ma statut dominującego paradygmatu w odniesieniu do rozumienia patogenezy wielu zaburzeń, problemów psychologicznych i zasad psychologicznych interwencji pomocowych. Podejście poznawczo-behawioralne jest zgodne z obecnymi badaniami naukowymi dotyczącymi uwarunkowań psychopatologii, zakłada ich wspólne uwarunkowania biologiczne ( biologiczna predyspozycja do zachorowania), środowiskowe, osobowościowe i poznawcze. Metoda poznawczo-behawioralna jest formą psychoterapii kierowaną do nastolatków i psychoterapii poznawczo-behawioralnej, uznaje się za wyjątkowo dobrze udokumentowaną w badaniach naukowych i potwierdzoną empirycznie przez wyniki leczenia. Jest zalecaną terapią w odniesieniu do dużej depresji, zaburzeń depresyjno-lękowych, lęku uogólnionego, napadów paniki. Badania potwierdzają, że w leczeniu zaburzeń nastroju i lękowych efektywność terapii jest porównywalna ze skutecznością alternatywnego leczenia farmakologicznego. Jest szczególnie zalecaną metodą w przypadku braku skuteczności antydepresyjnego leczenia farmakologicznego. Niezwykle istotny jest wpływ terapii na podtrzymywanie okresów remisji i obniżanie ryzyka nawrotów epizodów choroby. Liczne badania wskazują na to, że terapia wywarła istotny i trwały wpływ na pacjentów z rozpoznaniem zaburzenia odżywiania. Na czym polega terapia poznawczo-behawioralna? Założenia terapii poznawczo-behawioralnej najlepiej obrazuje stwierdzenie „Niepokoją nas nie rzeczy, lecz nasze mniemania o rzeczach” ( Epiktet z Hierapolis). Podstawowym założeniem podejścia poznawczo-behawioralnego jest to, że zaburzenia psychiczne wynikają z nie adaptacyjnych schematów poznawczych(przekonań) i dysfunkcyjnych postaw. Na życie każdego człowieka wpływa wiele schematów poznawczych, dotyczą one przekonań o sobie, relacjach ja-inni, na temat świata i otaczającej rzeczywistości. Schematy poznawcze są nasycone emocjami, osadzone we wspomnieniach i doświadczeniach. Ich treść jest związana z kulturą, religią, wykształceniem, statusem społecznym, płcią, pełnionymi rolami społecznymi. Są one formułowane na różnych etapach życia, a najsilniej są utrzymywane te, które powstały wcześnie i na których ukształtowanie miały wpływ osoby bliskie i znaczące np. rodzice. Część przekonań utrzymuje się przez całe życie niemal w niezmienionej formie, są zbiorem zasad i podstawowym systemem wartości, część przekonań podlega modyfikacji w procesie dorastania, kształcenia, nabywania doświadczeń życiowych, jeszcze inne tracą ważność. Przekonania te przekładają się na zasady rządzące naszymi zrachowaniami, wybory, strategie życiowe np. nie należy ufać ludziom. Bywa, że u podłoża schematów poznawczych znajdują się zniekształcenia poznawcze – dysfunkcjonalne założenia dot. własnej osoby, innych ludzi i ujawniają się w postaci automatycznych myśli. Model poznawczy zakłada, że dysfunkcjonalne wzorce myślenia są powodem: przeżywania negatywnych emocji, irracjonalnych zachowań, oraz w efekcie generuje objawy różnych zaburzeń. W odniesieniu do różnych zaburzeń występują inne i specyficzne, dysfunkcjonalne schematy poznawcze. Zgodnie z paradygmatem poznawczo-behawioralnym na przykład depresyjny nastrój i zachowanie są skutkiem zniekształceń poznawczych, w których dominuje: negatywna interpretacja wszystkich wydarzeń, pacjenci nie lubią samych siebie i negatywnie oceniają przyszłość. Innymi słowy za zachorowanie na depresję są odpowiedzialne nieracjonalne, dysfunkcjonalne schematy poznawcze w postaci automatycznie pojawiających się myśli, które dotyczą oceny nas samych, interpretacji zdarzeń i otaczającej rzeczywistości. Przyczyną zniekształceń poznawczych mogą być np. traumatyczne doświadczenia w dzieciństwie, wysoki poziom negatywnych i krytycznych rodzicielskich ocen. W procesie terapeutycznym dochodzi do weryfikowania i korygowania dysfunkcjonalnych, negatywnych założeń na temat własnej osoby, otaczającego świata i przyszłości, które to są podłożem depresyjnych objawów, oraz do uzyskania wglądu w zależność pomiędzy negatywnymi myślami i negatywnymi uczuciami, a przeżywanymi objawami. Terapeuta poznawczo-behawioralny dąży w procesie terapeutycznym do zmiany: zidentyfikowanie irracjonalnych przekonań, schematów poznawczych, które są przyczyną objawów zaburzenia, oraz zastąpienie irracjonalnych przekonań – racjonalnymi. Psychoterapia poznawcza ma swoje uzasadnienie w leczeniu zaburzeń z kręgu schizofrenii. Model poznawczo-behawioralny zwraca uwagę na znaczenie wzmacniania funkcji poznawczych, umiejętności społecznych, pozwala modyfikować nadwrażliwość na stres, która prowokuje nawroty choroby. Ma to szczególne znaczenie, ponieważ cechą schizofrenii jest ryzyko obniżenia sprawności funkcji poznawczych, upośledzenie umiejętności społecznych i osobnicza „genetyczna’ nadwrażliwość na stres. Terapia wyposaża pacjenta z diagnozą schizofrenii w narzędzia, dzięki którym nie jest bezbronny wobec zachorowania, daje szanse na zachowanie dobrej, jakości życia pomimo zachorowania. Psychoterapia poznawczo-behawioralna zaburzeń odżywiania Model poznawczo-behawioralny jest skuteczny i niezmiernie popularny w leczeniu zaburzeń odżywiania, anoreksji i bulimii. Celem terapii jest modyfikacja dysfunkcjonalnych przekonań na temat jedzenia i swojego ciała. Model i proces terapii koncentruje się nie tyle na etiologii (ciągle nie jednoznacznej), ile na specyficznych czynnikach podtrzymujących zaburzenie, które zostały zidentyfikowane w teorii poznawczej. Psychoterapia poznawczo-behawioralna ADHD W leczeniu Zespołu Nadpobudliwości Psychoruchowej z Zaburzeniami Koncentracji Uwagi wykorzystywane są strategie i interwencje metody poznawczo-behawioralnej, zarówno wobec cierpiących dzieci i nastolatków, jak i ich rodziców ( redukcja stresu u rodziców poprzez trening rodzicielski). Treści poznawcze rodziców mogą utrudniać albo wspomóc interwencje terapeutyczne, z tego powodu terapeuta poznawczo-behawioralny pracuje również z rodzicami. Zaburzenie ADHD nie jest tylko domeną dzieci i nastolatków, jak się potocznie uważa, ale objawy ADHD dotykają również dorosłych, choć uznaje się, że z wiekiem ich nasilenie nieco maleje. Oferta terapii poznawczo-behawioralnej jest również pomocną metodą dla osób dorosłych. Psychoterapia poznawczo-behawioralna zaburzeń lękowych Psychoterapia poznawczo-behawioralna ma swoje uzasadnienie w zaburzeniach lęku uogólnionego, które cechuje nadmierne zamartwianie się, przeżywanie lęku, niepokoju, poczucie stałego zmęczenia, problemy z koncentracją, napięcie mięśniowe, kłopoty ze snem. Zgodnie z modelem objawy lęku uogólnionego, powstają na skutek błędów w przetwarzaniu poznawczym, polegającym na interpretowaniu i ocenianiu swoich doświadczeń w wypaczony, całkowicie arbitralny i skrajnie spersonalizowany sposób. Celem psychoterapii jest skorygowanie tych błędów, negatywnych przekonań. Efektem jest przekształcenie sztywnych i stereotypowych, nie przystosowawczych sposobów myślenia w bardziej adekwatne, elastyczne i realistyczne. Zaburzenia lęku uogólnionego, choć mogą wyglądać, jako łagodne zaburzenie, to jednak badania wskazują, że przewlekłość schorzenia, oraz współwystępowanie innych np. fobii społecznej, zaburzeń osobowości jest obciążająca dla pacjenta i wpływa znacząco na obniżenie jakości życia. Stosowanymi technikami jest również relaksacja, ćwiczenia desentyzacji. Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne jest uznawane za jedno z podstawowych zaburzeń lękowych, które cechuje się uporczywymi, natrętnie powracającymi myślami, obrazami impulsami nawet, jeśli jesteśmy świadomi ich irracjonalności i bezzasadności. Kompulsje, to z kolei stereotypowe i powtarzalne zachowania, od których jest się trudno powstrzymać. W przypadku zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, terapia poznawczo-behawioralna i technika ekspozycji z powstrzymywaniem reakcji pozwalająca na leczenie tych zaburzeń, zawdzięcza swój sukces żmudnymi i wybitnym badaniom klinicznym. Wiele projektów badawczych badających skuteczność tej metody wykazuje istotną i trwałą redukcję objawów obsesyjnych i kompulsyjnych. Terapia poznawczo-behawioralna jest efektywną metodą leczenia w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych, fobii społecznych,zaburzeniach stresu pourazowego, uzależnieniach.

terapia poznawczo behawioralna na czym polega